..
ทำไมอดีต หรือเรื่องราวที่ผ่านมา ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
ยามนึกถึงทีไรมักต้องมีน้ำตาเสมอ
.
อดีตบางเรื่อง เป็นสิ่งที่น่าจดจำ
แต่อดีตบางเรื่องก็เป็นสิ่งที่น่าเศร้า
แต่ก็น่าแปลกอีกเช่นกัน
ที่เรื่องราวดี ๆ เรามักจะจำได้สั้นกว่าเรื่องราวแย่ ๆ
คงคล้าย ๆ กับที่ใครๆมักพูดเสมอว่า
"คนดีๆ ไม่ค่อยมีใครรัก "
แต่มักจะเลือกรักแต่คนที่เป็น Bad Boys /Bad Girls
..
หรือว่า อะไรที่ดีหรือสมบูรณ์แบบจนเกินไป มักไม่มีสีสัน
มันก็จริงส่วนนึงนะ เคยถามเพื่อนเหมือนกัน เวลาที่มันมาบ่นให้ฟังเรื่องคนใกล้ตัว
ก็เลยถามมันไปว่า "แฟนแกเป็นอย่างนี้ ทำไมยังรักอยู่ละทำร้ายจิตใจแกอยู่บ่อยๆเนี่ยนะ"
มันก็นิ่ง และบอกว่า
"ไม่รู้ดิ่ ฉันไม่ค่อยชอบอะไรที่มันเรียบง่ายไป มันไม่มีสีสัน น่าเบื่อออก"
..
เราว่าบางเรื่องก็มีส่วนจริงอย่างที่มันว่า
เหมือนเวลาที่เรากินข้าวแหล่ะ ถ้าไม่เติมอะไรเลยมันก็ไม่อร่อย
ต้องใส่พริก ใส่น้ำปลาลงไป ให้มันมีรสชาดบ้าง
..
เหมือนเวลาเราดูหนัง แล้วมันจบแบบแฮปปี้ เอ็นดิ้ง
เราจะรู้สึกไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่กับหนังเรื่องนั้น
แต่ถ้าจบแบบทำร้ายความรู้สึกคนดู จบแบบพอเดินออกมาจากโรงหนังแล้วยังมีคราบน้ำตาติดอยู่
นั่นแหล่ะจะเป็นสิ่งที่น่าประทับใจมาก
..
เหมือนเวลาอ่านหนังสือสักเล่ม แล้วจบแบบให้ค้นหาต่อ (เอาเอง)
มันจะเกิดอาการร้อนรน ยากจะคาดเดา และเดาเอาเองไปต่างๆนานา
และก็บ่นนักเขียนคนนั้นที่จบแบบดื้อ ๆ
..
นี่แหล่ะความเป็นตัวตนของคนเรา
อะไรที่ดี ๆ ที่ได้มาง่าย ๆ ก็มักจะถูกมองข้ามไปง่ายๆด้วยเช่นกัน
..
ฉะนั้นถ้าคนของคุณ หรือคนของใคร มีความใจร้าย หรือ ดื้อรั้นอยู่บ้าง
อย่าไปโกรธหรือถือสาอะไรนานนัก
.
ให้ตระหนักไว้เสมอว่า
"ถ้าคนไม่รักกัน เค้าจะไม่แสดงอาการใจร้าย และดื้อรั้นออกมาให้คนข้างๆเค้ารับรู้หรอก"
เพราะเค้านึกเสมอว่า เค้าสามารถแสดงแบบนี้กับคนที่เค้ารักได้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น
และยังนึกเสมออีกว่า ยังไงซะคนที่เค้ารักและรักเค้า เข้าใจและยอมรับได้
แต่ถ้าถึงวันนึงที่มันมากเกินไป "คนที่เค้ารักกัน เค้าเตือนกันได้อยู่แล้วนี่นา หรือไม่จริง?"
..
..
เหมือนเวลาอ่านหนังสือสักเล่ม แล้วจบแบบให้ค้นหาต่อ (เอาเอง)
มันจะเกิดอาการร้อนรน ยากจะคาดเดา และเดาเอาเองไปต่างๆนานา
และก็บ่นนักเขียนคนนั้นที่จบแบบดื้อ ๆ
..
นี่แหล่ะความเป็นตัวตนของคนเรา
อะไรที่ดี ๆ ที่ได้มาง่าย ๆ ก็มักจะถูกมองข้ามไปง่ายๆด้วยเช่นกัน
..
ฉะนั้นถ้าคนของคุณ หรือคนของใคร มีความใจร้าย หรือ ดื้อรั้นอยู่บ้าง
อย่าไปโกรธหรือถือสาอะไรนานนัก
.
ให้ตระหนักไว้เสมอว่า
"ถ้าคนไม่รักกัน เค้าจะไม่แสดงอาการใจร้าย และดื้อรั้นออกมาให้คนข้างๆเค้ารับรู้หรอก"
เพราะเค้านึกเสมอว่า เค้าสามารถแสดงแบบนี้กับคนที่เค้ารักได้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น
และยังนึกเสมออีกว่า ยังไงซะคนที่เค้ารักและรักเค้า เข้าใจและยอมรับได้
แต่ถ้าถึงวันนึงที่มันมากเกินไป "คนที่เค้ารักกัน เค้าเตือนกันได้อยู่แล้วนี่นา หรือไม่จริง?"
..
edit @ 2007/03/27 11:21:40
